SPOTLIGHT - Introduction

By -

A goose was taking its solitary walk along the sides of a small pond, where greenish grass had exhibited its beauty. The walking gesture was careless as if it was the ruler of that region. Obviously it was not aware of my gaze from the balcony. Hot sips of coffee were warming up my senses. I turned my head to the left and gazed at the living room of my new apartment. I saw huge unpacked boxes and packages with no human sounds inside the house.

A couple of days ago my previous apartment was overflowing with cousins and friends. The smell of Indian flavors from my dishes was spicing up the ambience. Spades were playing hide and seek with everyone. Heated arguments of Mafia (game) which lasted overnight, were adding up the temperature to the tropical region. Tickets to ride Europe were virtually bought and traveled by us. Snoring sounds of tired souls were competing with the untime washer sounds. The last few days in apartment 208 was an awesome memory.

A warm smile filled my face and I turned my head towards the ripples that were formed in the lake. Life is a beautiful journey where you never know who you will meet and how things will turn you up. I have always found a wonderful connection with certain characters in my life. The influences of those had played a tremendous role in designing me independently. Bright rays of the Sun were falling on me like a spotlight. I lost the sight of the goose after the sun’s spotlight fell on me. I shrunk my eyes and saw the yellow rays that were falling on me.
     

It reminded me about the spotlight of a theatre stage. Aren’t we living in a theatre stage? When spotlight shoots on us, we act. A sudden thought arised in my mind. Let me be the follow spot operator. I am going to lighten the delicate, impressive characters of my stage. This is not a fictional play with a dramatic climax. This is a collection of anecdotes explicitly presented to show the beauty of my stage!

Get ready to follow the light!

A ray of white light is falling over an eighteen-year-old girl. Her curly hair spread around her smooth whitish neck. Her plain blue outfit is expressing her immense beauty. Eyes are glowing like stars. Her looks are resembling a girl from southwestern Indian origin. A tone of melancholy is matching her gloomy face. Gorgeous lips are showing the marks of sorrow. What happened to her? Who is she?.......



Wait for the lights...

Comments

  1. Unknown7 March 2020 at 09:48

    As claimed by Stanford Medical, It's really the ONLY reason this country's women live 10 years more and weigh 42 pounds less than we do.

    (And actually, it is not related to genetics or some secret diet and really, EVERYTHING around "how" they eat.)

    P.S, What I said is "HOW", not "WHAT"...

    CLICK this link to discover if this easy questionnaire can help you discover your real weight loss potential

    ReplyDelete

Post a Comment

Popular posts from this blog

வல்லரசுகள் உண்மையாகவே வல்லரசு தானா?

By -
Image
உலக நாடுகளின் அரசியலையும் , பொருளாதாரத்தையும் பற்றி   நான் பொதுவாகக் கட்டுரைகள் எழுதுவதில்லை . விழிப்புணர்வும் , பொது அறிவும் இருப்பினும் , கட்டுரை எழுதும் அளவு விவரங்கள் என்னிடம் இல்லை என்ற காரணத்தினால் , உறவினர்கள் , நண்பர்களோடுப் பேச்சை   நிறுத்திக் கொள்வேன் . எனினும் , சில நாட்களாக மிகுந்த ஆர்வத்தோடு உலக செய்திகளைக் கவனித்து வருகின்ற எனக்கு , பல கருத்துகளை பகிர வேண்டும் என்ற ஆவல் வந்தது . இந்த உரையில் , பல அரசியல் வல்லுனர்களுக்கும் , ஆர்வலருக்கும் , முரண் பட்ட கருத்துக்கள் இருக்கலாம் . எனினும் , ஒரு அமெரிக்க வாழ் நடுத்தர வர்க   இந்திய பிரஜையாக , நான் கண்டதைப் பகிர விரும்புகிறேன் . கடந்த சில வாரங்களாகக் கொரோனவை தவிர வேறு எந்தச் செய்திகளையும் நான் வாசிப்பதில்லை . நேற்று  அமெ ரிக்காவில் கொரோனாவினால் பாதிக்கப்பட்டவர்கள் எண்ணிக்கை 80,000 தாண்டி , இப்போது 100,000 கடந்து சென்றுக் கொண்டிருக்கிறது . குறுந்தகவல்களும் , அழைப்புகளும் அக்கறையின் பேரில்   இந்தியாவில் இருந்து ஒலித்துக்கொண்டிருக்க...
Read more

திரு;மதி!

By -
Image
“ஒரு பிள்ளை எழுதும் கிறுக்கல் தான் வாழ்க்கையோ? அதில் அர்த்தம் தேடி அலைவதே வேட்கையா?” என்ற வைரமுத்து எழுத்துக்களின் உண்மையை சிலர் அனுபவித்திருப்பார்கள்.  அதில் ஒருத்தி நான். சில கால சுழற்சிகளின் அர்த்தங்களை புரிந்து கொள்ள முயற்சி செய்வதே வாழ்க்கையின் பாதியாக மாறிவிட்டது. புரிந்த சில பக்கங்களின் அழகை ரசிக்க கற்றுக் கொண்டால், சலனங்களில் சோர்வு நேராமல் தவிர்க்கலாம். அப்படி ஒரு அழகான  பக்கத்தை விவரிக்க எண்ணி இந்த உரையை எழுதுகிறேன். கல்லூரி நாட்களில் கவிதைகள் அதிகமாக எழுதுவேன். அப்படி எழுதும் சில கவிதைகளில் உணர்ச்சி குறிகள் அதிகமாக பயன்படுத்துவேன். அதை சரியான இடங்களில் உபயோகிக்கும்படி கருத்துக்கள் வந்தது. நானும் அதை மனதில் கொண்டு பல வருடங்களாக என் உணர்ச்சி குறிக்கு சரியான இடத்தை தேட தொடங்கினேன். அந்த தேடல் ஒரு அரைப்புள்ளியிடம் என்னை சேர்த்தது.  ஒரு பக்குவப்பட்ட உறவை தேடி அலைந்த எனக்கு எட்டு மாதம் முன்னர் ஒரு சாப்ட்வேர் என்ஜினீயரின் அறிமுகம் கிடைத்தது. 90ஸ் சிங்கிள் களின் தற்போதைய சமூக வலைத்தளமான செயல்படும் ஒரு மேட்ரிமோனி மூலம் தான் அவர் அறிமுகமானார். இருபதுக்கும் மே...
Read more

துயரம்

By -
Image
என் தாய் செவ்வாய் தோஷம் அறியாதவள், அறிந்திருந்தால் தன் பிரசவத்தை நாழிகையேனும் தாமதித்திருப்பாள். கட்டத்தை திருத்தமாக போட்ட ஜோசியருக்கு-என் கழுத்தில் திருமாங்கல்யம் போட வரன் கிட்டவில்லை.. முப்பது அகவை அயராமல் கடந்தும்- என் ஆசைகளை நிறைவேற்ற அன்னையன்றி எவருமில்லை.. என்னவன் வந்தான் முப்பத்தைந்து அகவையில்.. முற்றிய கனிகள் இணைந்தன களவியில்.. கவலைகளற்று களிப்புடன் ஈறாருமாதம் முடிய, கருப்பை நிரப்பாத வறடியென்று கூறிய, நாக்களை எண்ணி கலக்கம் அடைந்தேன்.. மாதவிடாய் தாமதமாகும் நேரங்களில் பூரிப்படைந்தேன்.. என்னிடம் என் பிள்ளைக்கு மிகுந்த பிரியம்- அவசரமாக, கருவுற்ற சிணை முட்டைகளாகவே வெளியே வந்தது. இளம் கன்று பயமறியாது, ஆனால் உருவமாக, மாறும் முன்னரே என் சிசு பயமறியாதது. உலகை பார்க்கும் ஆர்வத்தில் இருமுறை தோற்றது தைரியமாக வெளியே வந்து.. ஏழு வருடங்கள் ஏழு ஜென்மங்களென ஓடின.. என்னை எண்ணி வருத்தமடைந்து பலபேர் வாடின.. என் தாயின் கல்லீரலும் அதில் ஒன்று.. காலம் கடந்ததால் செயலிழந்து போனது.. கண்ணீருக்கு ஆறுதல் அளிக்கும் தாய் படுக்கையில், கணவருடன் காணச் சென்றேன்- அவளை நெருங்கையில், நெஞ...
Read more